शिवाजीचा जन्म १६२७ मध्ये पुण्यात झाला. त्याचे वडील जहागीरदार होते आणि विजापूरच्या राजाच्या सेवेत होते. त्याची आई धार्मिक स्त्री होती. शिवरायांचे जीवन त्यांच्या आईच्या प्रभावाखाली होते. जिजाबाईंनी त्यांना रामायण आणि महाभारतातील कथा सांगितल्या. तिने त्याच्या वीरता आणि त्याच्या मातृभूमीवर निःस्वार्थ प्रेम समाविष्ट केले. गुरु रामदास सम्राट यांनी त्यांना शूर सैनिक बनवले. तरुण वयात त्यांनी आक्रमण आणि युद्धकलेमध्ये प्रभुत्व मिळवले.
मुघल सम्राटांनी हिंदूंवर केलेल्या क्रूरतेच्या कथांमुळे तो प्रचंड संतापला होता. त्याने मुघलांविरुद्ध लढायचे ठरवले. अनेक आघाड्यांवर त्यांनी अथक लढा दिला.
मुघल राजवटीनंतर हिंदू साम्राज्य स्थापन करणारे ते पहिले हिंदू होते. डोंगरी लोकांच्या छोट्या सैन्याच्या मदतीने त्यांनी आपले काम सुरू केले. त्याने मुघलांकडून विजापूर राज्यातील काही किल्ले व जिल्हे ताब्यात घेतले. त्याला पकडण्यासाठी विजापूरचा सेनापती अफजलखान आला. एका खाजगी भेटीत त्यांनी शिवाजीला मारण्याचा प्रयत्न केला. शिवाजी पहारेकरी होता. त्याने अफजलखानचा वध करून विजापूरच्या सैन्याचा नाश केला.
मुघल सम्राट औरंगजेबाने शिवाजीचा नाश करण्याचा अनेकवेळा प्रयत्न केला. मात्र प्रत्येक वेळी तो अपयशी ठरला. पुढे औरंगजेबाने राजा जयसिंगला शिवाजीशी शांतता करण्यासाठी पाठवले. औरंगजेबाशी शांतता करण्यासाठी जयसिंग शिवाजीला आग्रा येथे घेऊन गेला. पण औरंगजेबाने शिवाजी आणि त्याचा मुलगा संभाजी यांना अटक केली. कालांतराने ते दोघेही तुरुंगातून निसटले. शिवाजीने मुघल सैन्याचा अनेक वेळा पराभव केला.
1674 मध्ये राजगडावर त्यांचा राज्याभिषेक झाला. 1690 मध्ये त्यांचा मृत्यू झाला आणि एक सुस्थापित मराठा राज्य मागे राहिले.
तो एक निष्पाप माणूस होता. ते महान देशभक्त होते. या महान नायकाचा भारताला सदैव अभिमान असेल.
This is translated
