पाणी कोणताही भेदभाव न करता सर्व जीवांची तहान भागवते, मळ धुऊन स्वच्छता करते आणि पावसाच्या रूपाने जमिनीवर पडून शेती पिकवते; म्हणजेच सर्वांना अन्नदान करते. हे पाण्याचे सामाजिक कार्य आहे.
योगी पुरुषही समाजासाठीच जगतो. तो लोकांना श्रवण-कीर्तनाने समाधान देतो, त्यांचे मन निर्मळ करतो, त्यांना स्वानंदाची तृप्ती देतो आणि आत्मज्ञानाने त्यांचा उद्धार करतो. दोघेही स्वतःसाठी काही न मागता इतरांना सुख देतात, म्हणून दोघेही सामाजिक कार्य करतात; मात्र योग्याचे कार्य अधिक व्यापक व चिरकाल टिकणारे आहे.