सूर्याने पृथ्वीला अंधारापासून वाचवण्याचे आवाहन केले, तेव्हा कोणीच पुढे आले नाही; कोणालाच स्वतःची शाश्वती वाटत नव्हती. अशा वेळी लहानशी पणती इकडेतिकडे बघत हळूच पुढे येते आणि विनम्रपणे सांगते, की माझ्या तेजाने जमेल तेवढी धरा मी उजळून टाकीन.
पणती सूर्याइतकी तेजस्वी नाही, तरीही ती आपल्या कुवतीनुसार जबाबदारी स्वीकारते. यातून असा विचार व्यक्त होतो, की अगदी छोट्या जीवातही जगाला काहीतरी देण्याची, जग सुंदर करण्याची क्षमता असते. आपण लहान आहोत म्हणून मागे न राहता, आपल्याला जमेल तेवढे काम प्रामाणिकपणे केले तर अंधार दूर होऊ शकतो.