Skip to content
doubtly

1. (आ) उताऱ्याच्या आधारे सूचनेनुसार कृती करा : (7 गुण)झोपायची वेळ झाली, की सोनाली उडी मारून बिछान्यात शिरे; पण चटकन झोपी जायचा तिचा स्वभावच नव्हता. बिछान्यात आली, की ती माझं तोंड चाटू लागे, मग केस चाटे. पंजानं माझे केस विस्कटून टाकी. कधी ती अन् रूपाल…

1. (आ) उताऱ्याच्या आधारे सूचनेनुसार कृती करा : (7 गुण)

झोपायची वेळ झाली, की सोनाली उडी मारून बिछान्यात शिरे; पण चटकन झोपी जायचा तिचा स्वभावच नव्हता. बिछान्यात आली, की ती माझं तोंड चाटू लागे, मग केस चाटे. पंजानं माझे केस विस्कटून टाकी. कधी ती अन् रूपाली यांची दंगामस्ती माझ्याच बिछान्यात चालायची. दोघीही बिछान्यात चक्क नाचत, कुदत, थकल्या-दमल्या, की दोघीही आपापली जागा पकडून झोपायला येत. फुस्स करून रूपा अंग टाकी आणि झोपी जाई; पण सोनालीला मात्र अशी झोप येत नसे. लहान मुलासारखं तिला मला थोपटून झोपवावं लागे. तेव्हा कुठे बाईसाहेब झोपत. ती झोपे तीही एखाद्या लहान मुलासारखी अस्ताव्यस्त. झोपेत बाईसाहेब लोळतही भरपूर. शेवटी त्या दोघींच्या मध्ये मलाच झोपायला पुरेशी जागा मिळत नसे.

सोनाली आणि रूपाली लहान होत्या तोपर्यंत रूपालीच अंगापिंडानं मोठी होती. वयानं तर ती सोनालीपेक्षा चांगली सात दिवसांनी मोठी. त्यामुळे ती सोनालीवर ताईगिरी करी. सोनालीवर गुरगुरे, तिला दमात घेई. सोनाली बिचारी गरीब. रूपाली तिच्यावर गुरगुरली, की बापडी कोपऱ्यात जाऊन निमूट बसे. पण दोघी वाढू लागल्या आणि सारं दृश्यच बदललं.

(1) कृती पूर्ण करा : (2)
[आकृती : वरच्या चौकटीत «सोनालीच्या झोपेची वैशिष्ट्ये» असे लिहिले आहे; त्यातून दोन बाण खालील दोन रिकाम्या चौकटींकडे जातात.]

(2) कोण ते लिहा : (2)
(i) सोनालीवर ताईगिरी करणारी –
(ii) झोपायची वेळ झाली की उडी मारून बिछान्यात शिरणारी –

(3) स्वमत : (3)
सोनाली व दीपाली यांच्यातील जिव्हाळा व्यक्त करणारा प्रसंग तुमच्या शब्दांत लिहा. (टीप : प्रश्नपत्रिकेत ‘दीपाली’ असेच छापले आहे; उताऱ्यात सोनालीच्या सोबतिणीचे नाव ‘रूपाली’ आहे.)

1 answer

Best answer

Answer: (1) चटकन झोप न येणे / थोपटून झोपवावे लागणे; अस्ताव्यस्त झोप व झोपेत भरपूर लोळणे; (2) (i) रूपाली (ii) सोनाली; (3) स्वमत खाली.

(1) सोनालीच्या झोपेची वैशिष्ट्ये :
(i) तिला चटकन झोप येत नसे; लहान मुलासारखे थोपटून झोपवावे लागे.
(ii) ती लहान मुलासारखी अस्ताव्यस्त झोपे आणि झोपेत भरपूर लोळत असे.

(2) (i) सोनालीवर ताईगिरी करणारी – रूपाली.
(ii) झोपायची वेळ झाली की उडी मारून बिछान्यात शिरणारी – सोनाली.

(3) स्वमत : (टीप : उताऱ्यात सोनालीची सोबतीण ‘रूपाली’ आहे; प्रश्नातील ‘दीपाली’ हे नाव रूपालीसाठीच आले आहे, असे समजून उत्तर लिहिले आहे.)

सोनाली आणि रूपाली दिवसभर एकत्र असत आणि रात्रीही त्या लेखकाच्याच बिछान्यात झोपायला येत. झोपण्यापूर्वी दोघींची दंगामस्ती सुरू होई. त्या बिछान्यातच नाचत, कुदत, एकमेकींशी खेळत. खेळून दमल्या, की दोघीही आपापली जागा पकडून शेजारी शेजारी झोपत. रूपा लगेच झोपी जाई, तर सोनालीला थोपटावे लागे; पण दोघींना एकमेकींची सोबत सोडवत नसे. लहानपणी रूपाली मोठी असल्याने सोनालीवर ताईगिरी करी, गुरगुरे; तरीही सोनाली रुसून दूर जात नसे, थोडा वेळ कोपऱ्यात निमूट बसून पुन्हा तिच्याशी खेळू लागे. एकत्र खेळणे, एकत्र झोपणे आणि रागावल्यावरही पुन्हा जवळ येणे, यांतून या दोघींमधला सख्ख्या बहिणींसारखा जिव्हाळा दिसून येतो.

Doubtly AI · 27 Oct 2026 AI-generated · not yet verified Report
Was this answer helpful?

Your answer

Log in or create a free account to answer this question.