Answer: रसग्रहण – आशयसौंदर्य, काव्यसौंदर्य व भाषिक वैशिष्ट्ये खाली दिल्याप्रमाणे.
आशयसौंदर्य : या ओळी ‘वस्तू’ या कवितेतील आहेत. आपल्या भोवतीच्या वस्तू आपली रोज सेवा करतात, पण आपण त्यांना निर्जीव समजून कशाही वापरतो, फेकतो. कवी सांगतो, वस्तूंना कदाचित मन नसेलही; पण त्यांना मन आहे असे मानून आपण त्यांच्याशी प्रेमाने, काळजीपूर्वक वागलो, तर त्या खूप सुखावतात. म्हणजेच वस्तू जपून वापरणे, त्यांची निगा राखणे आणि त्यांच्याविषयी कृतज्ञता बाळगणे हा संवेदनशील माणसाचा गुण आहे, असा आशय या ओळींतून व्यक्त होतो.
काव्यसौंदर्य : निर्जीव वस्तूंना ‘मन’ असणे आणि त्या ‘सुखावणे’ अशा मानवी भावना कवीने वस्तूंवर आरोपित केल्या आहेत; त्यामुळे येथे चेतनगुणोक्ती अलंकार आहे. ‘कदाचित’ या शब्दातून कवीचा प्रांजळ, विचारी स्वर जाणवतो, तर ‘प्रचंड सुखावतात’ या शब्दांतून वस्तूंविषयीचा जिव्हाळा उत्कटपणे व्यक्त होतो. साध्या विचारातून मोठा जीवनसंदेश देणे हे या ओळींचे सौंदर्य आहे.
भाषिक वैशिष्ट्ये : ही रचना मुक्तछंदात आहे. रोजच्या बोलण्यातील साधे, सोपे शब्द आणि संवादी शैली यांमुळे कवितेचा आशय थेट वाचकाच्या मनापर्यंत पोहोचतो.