Answer: (नमुना प्रसंगलेखन) खाली.
निरोपाचा पण आशीर्वादाचा दिवस
4 फेब्रुवारीचा दिवस माझ्या आयुष्यात कायमचा लक्षात राहणारा ठरला. त्या दिवशी आमच्या साधना विद्यालय, धुळे येथे इयत्ता दहावीच्या विद्यार्थ्यांसाठी शुभेच्छा समारंभ होता. सकाळी 10 वाजता कार्यक्रम सुरू होणार होता, म्हणून आम्ही सगळे मित्र-मैत्रिणी नेहमीपेक्षा लवकरच शाळेत पोहोचलो. नववीच्या विद्यार्थ्यांनी सभागृह फुलांच्या माळांनी आणि रांगोळ्यांनी सजवले होते. प्रवेशद्वारावरच आमचे गुलाबपुष्प देऊन स्वागत करण्यात आले.
बरोबर दहा वाजता कार्यक्रमाचे अध्यक्ष श्री. रमाकांत धुमाळ आणि प्रमुख पाहुणे श्री. अजय साठे यांचे आगमन झाले. सरस्वतीपूजन व दीपप्रज्वलनाने कार्यक्रमाची सुरुवात झाली. स्वागतगीतानंतर मुख्याध्यापकांनी प्रास्ताविक केले. त्यानंतर आमच्या वर्गातील काही विद्यार्थ्यांनी शाळेतील दहा वर्षांच्या आठवणी सांगितल्या. पहिलीत रडत शाळेत आलेले दिवस, सहली, क्रीडास्पर्धा, स्नेहसंमेलन — सारे आठवताना अनेकांचे डोळे पाणावले.
प्रमुख पाहुणे श्री. अजय साठे यांनी आपल्या भाषणात परीक्षेची भीती न बाळगता नियोजनपूर्वक अभ्यास करण्याचा सल्ला दिला. ‘गुण महत्त्वाचे आहेत, पण चांगला माणूस होणे त्याहून महत्त्वाचे आहे’, हे त्यांचे वाक्य माझ्या मनात कोरले गेले. अध्यक्ष श्री. रमाकांत धुमाळ यांनी आम्हाला उज्ज्वल भविष्यासाठी शुभेच्छा दिल्या. आमच्या वर्गाच्या वतीने शाळेला एक घड्याळ भेट देण्यात आले. शेवटी आभारप्रदर्शन आणि अल्पोपाहाराने कार्यक्रमाची सांगता झाली.
शाळेच्या प्रांगणातून बाहेर पडताना मन भरून आले होते. शिक्षकांचे आशीर्वाद आणि मित्रांच्या शुभेच्छा घेऊन मी नव्या आत्मविश्वासाने बोर्डाच्या परीक्षेला सामोरे जायचे ठरवले. हा निरोपाचा दिवस नव्हता, तर नव्या प्रवासाची सुरुवात होती, असे मला वाटले.
